Andrzej S. Jagodzi\u0144ski<\/strong>, kt\u00f3ry by\u0142 kilka dni w Pradze (tak, nagrali\u015bmy DROZDOWISKO), zaproponowa\u0142 wycieczk\u0119 do dzielnicy Stra\u0161nice<\/strong>. Jej cz\u0119\u015bci\u0105 jest osiedle Solidarita (S\u00eddli\u0161t\u011b Solidarita). Osiedle powsta\u0142o mi\u0119dzy 1947 a 1951 rokiem. By\u0142o ogromnym i bardzo przemy\u015blanym przedsi\u0119wzi\u0119ciem budowlanym. Sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na\u0144 mieszkania w zabudowie szeregowej i czteropi\u0119trowe domy czynszowe, w sumie 1200 lokali. Od pocz\u0105tku zaplanowane by\u0142y te\u017c cz\u0119\u015bci wsp\u00f3lne, takie jak na przyk\u0142ad pralnia (Pr\u00e1delna). Wsp\u00f3lnej pralni nikt dzi\u015b do prania nie u\u017cywa, ale \u017ce jest ona cz\u0119\u015bci\u0105 maj\u0105tku ka\u017cdego z mieszka\u0144, czyli trudno j\u0105 sprzeda\u0107, bo ma kilkuset w\u0142a\u015bcicieli, sta\u0142a si\u0119 siedzib\u0105 s\u0105siedzkiego, lokalnego stowarzyszenia i miejscem tw\u00f3rczej aktywno\u015bci mieszka\u0144c\u00f3w osiedla. Stowarzyszenie wymy\u015bli\u0142a i doprowadzi\u0142a do jego formalnego powstania Petra Klapka<\/strong> – aktywistka i mieszkanka osiedla – a dzi\u0119ki jej zaanga\u017cowaniu i pracy udaje si\u0119 pozyskiwa\u0107 \u015brodki na utrzymanie i granty na kulturaln\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Pr\u00e1delny. Kt\u00f3rej do\u015bwiadczyli\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n Ren\u00e9 Kub\u00e1\u0161ek<\/strong> – tak\u017ce spo\u0142ecznik, a tak\u017ce artysta, ambasador kultury czeskiej na \u015bwiecie, mieszkaniec Solidarity oraz przyjaciel Andrzeja \u2013 zaprosi\u0142 nas na dernisa\u017c wystawy \u201eSolidarita Nev\u00eddan\u00e1\u201d<\/strong> [Solidarita niewidzialna], na kt\u00f3rej prezentowane by\u0142y zdj\u0119cia zrobione przez mieszka\u0144c\u00f3w osiedla. Chodzi\u0142o o to, \u017ceby pokazali jak widz\u0105 swoje osiedle. Tu i teraz. Zdj\u0119cia przys\u0142a\u0142o ponad trzydzie\u015bci os\u00f3b. Najm\u0142odsza fotografka mia\u0142a pi\u0119\u0107 lat. Nikt, kto si\u0119 zg\u0142osi\u0142, nie zosta\u0142 pomini\u0119ty ani zlekcewa\u017cony. Zdj\u0119cia zosta\u0142y wywo\u0142ane, starannie podpisane i u\u0142o\u017cone w sp\u00f3jn\u0105 opowie\u015b\u0107 (kuratork\u0105 wystawy by\u0142a Dita Lama\u010dov\u00e1<\/strong>), a Ren\u00e9 ka\u017cdego, kto na dernisa\u017cu si\u0119 pojawi\u0142, po wystawie oprowadza\u0142. Byli\u015bmy z Andrzejem \u015bwiadkami, jak mieszka\u0144cy osiedla nie poznawali niekt\u00f3rych miejsc i zastanawiali si\u0119, gdzie jakie\u015b zdj\u0119cie by\u0142o zrobione.<\/p>\n\n\n\n Ca\u0142a impreza mia\u0142a cudownie nieformalny przebieg. Trwa\u0142a kilka godzin. Ludzie przychodzili i wychodzili. Ka\u017cdy z ka\u017cdym si\u0119 wita\u0142, rozmawia\u0142. By\u0142o wino, przek\u0105ski, koncert, s\u0105siedzkie rozmowy, (kontrolowane) ognisko przed wej\u015bciem do Pr\u00e1delny, dobra energia, autentyczno\u015b\u0107, spontaniczno\u015b\u0107\u2026 ju\u017c sama nie wiem. By\u0142am zachwycona. Najbardziej chyba tym, \u017ce mieszka\u0144cy osiedla zrobili to sami dla siebie. Tak po prostu. \u017be si\u0119 sob\u0105 interesuj\u0105 i pobudzaj\u0105 do czego\u015b nowego, innego. \u017be w codzienno\u015bci znajduj\u0105 czas i ch\u0119\u0107, \u017ceby wyj\u015b\u0107 z utartego szlaku. Je\u015bli znacie podobne inicjatywy w Polsce, w Warszawie \u2013 napiszcie mi o nich. To jest warto\u015b\u0107 nad warto\u015bciami. Nie wszystko musi by\u0107 od razu og\u00f3lno\u015bwiatowe \u2013 wystarczy \u017ce b\u0119dzie og\u00f3lnoludzkie. Jedyna analogia, jaka mi si\u0119 nasuwa, to lokalne inicjatywy kulturalne i artystyczne, kt\u00f3re inicjuje, obserwuje i relacjonuje oraz w kt\u00f3rych wsp\u00f3\u0142uczestniczy Marcin Ga\u0142\u0105zka<\/a><\/strong> z Antykwariatu Zak\u0142adka<\/a><\/strong> na In\u017cynierskiej. Na Pradze. W Warszawie.<\/p>\n\n\n\n A Solidarita to arcyciekawe osiedle \u2013 zostawiam Wam link do strony stowarzyszenia<\/a> \u2013 warte odwiedzenia i zwiedzenia, zw\u0142aszcza je\u015bli kogo\u015b interesuje urbanistyka i architektura u\u017cytkowa.<\/p>\n\n\n\n P\u0159emysl Rut<\/strong><\/p>\n\n\n\n Jaroslava Jiskrov\u00e1<\/strong>, redaktorka i wydawczyni wielu polskich autor\u00f3w w Czechach, w tym m.in. Mariusza Szczyg\u0142a i Witolda Szab\u0142owskiego, znaj\u0105ca moje zainteresowania, zarezerwowa\u0142a mi miejsce na \u201ehudebn\u00edm ve\u010d\u00edrku\u201d w Caf\u00e9 Husovka. Wiecz\u00f3r by\u0142 po\u015bwi\u0119cony Ji\u0159\u00edmu \u0160litrovi<\/strong> i Ji\u0159\u00edmu Ba\u017eantovi<\/strong>. O Ji\u0159\u00edm \u0160litrze ju\u017c pisa\u0142am<\/a>, to kompozytor, prawnik i artysta-grafik, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel Divadla Semafor. Ji\u0159\u00ed Ba\u017eant to posta\u0107 dla mnie nowa. Tak jak \u0160litr urodzi\u0142 si\u0119 w 1924 roku, by\u0142 kompozytorem i pianist\u0105, gra\u0142 w wielu orkiestrach tanecznych, komponowa\u0142 dla filmu i teatru. To on skomponowa\u0142 muzyk\u0119 do serialu \u201ePan Tau\u201d.<\/p>\n\n\n\n Autorem scenariusza i g\u0142\u00f3wnym prowadz\u0105cym wiecz\u00f3r by\u0142 P\u0159emysl Rut<\/strong>. Najwi\u0119kszym zaskoczeniem by\u0142o dla mnie to, \u017ce to spotkanie-koncert, odbywa\u0142o si\u0119 bez \u017cadnego nag\u0142o\u015bnienia. Po prostu, przy elektrycznym pianinie siedzia\u0142 P\u0159emysl Rut, kt\u00f3ry wprowadza\u0142 ka\u017cd\u0105 piosenk\u0119, opowiada\u0142 o niej, sk\u0105d jest, jakie by\u0142y jej losy, a potem j\u0105 \u015bpiewa\u0142. On albo towarzysz\u0105ce mu Mark\u00e9ta Potu\u017e\u00e1kov\u00e1<\/strong> i Magdalena \u0160ebestov\u00e1<\/strong>. I to wszystko. Jakby nie dzia\u0142o si\u0119 to publicznie, na by\u0142o nie by\u0142o biletowanej imprezie, tylko gdzie\u015b w prywatnej przestrzeni czyjego\u015b domu. Kiedy och\u0142on\u0119\u0142am z pierwszego szoku i przyzwyczai\u0142am si\u0119 do brzmienia, zacz\u0119\u0142o mi si\u0119 podoba\u0107, a kiedy wr\u00f3ci\u0142am do hotelu, rzuci\u0142am si\u0119 do wyszukiwarki, \u017ceby o moderatorze tego wysoce merytorycznego spotkania, dowiedzie\u0107 si\u0119 wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n P\u0159emysl Rut zajmuje si\u0119 wieloma dziedzinami sztuki. Jest pianist\u0105, wokalist\u0105, dziennikarzem, aktorem, autorem s\u0142uchowisk i sztuk, re\u017cyserem i przede wszystkim (jak dla mnie) badaczem historii piosenki. Okaza\u0142o si\u0119 nawet, \u017ce mam w domu jedn\u0105 napisan\u0105 przez niego ksi\u0119g\u0119, a mianowicie \u201eOrchestrion v hlav\u011b (\u010desk\u00e1 p\u00edsni\u010dka mezi poezi\u00ed a divadlem)\u201d<\/strong> [Orkiestron w g\u0142owie (czeska piosenka mi\u0119dzy poezj\u0105 a teatrem]. I ju\u017c wiem, \u017ce brakuje mi drugiej, kt\u00f3ra pokazuje czesk\u0105 piosenk\u0119 mi\u0119dzy ko\u015bcio\u0142em a gospod\u0105. W 2022 roku ukaza\u0142a si\u0119 kolejna w tej serii (i t\u0119 mam jeszcze szans\u0119 gdzie\u015b znale\u017a\u0107) \u201eZkou\u0161ka sir\u00e9n (\u010desk\u00e1 p\u00edsni\u010dka mezi folkem a rockem)\u201d. Wszystkie trzy to rozbudowane \u015bpiewniki z komentarzem \u2013 co\u015b dla mnie idealnego. Od teraz P\u0159emysl Rut i jego dzia\u0142ania zostaj\u0105 na moim radarze zainteresowa\u0144.<\/p>\n\n\n\n I w zasadzie jestem troch\u0119 zdziwiona swoim zdziwieniem dla formy tego spotkania w Caf\u00e9 Husovka, bo spotka\u0142am si\u0119 z ni\u0105 w Czechach nie po raz pierwszy. Pami\u0119tam koncert Jaroslava Hutki w jakiej\u015b piwniczce, te\u017c bez nag\u0142o\u015bnienia, z artyst\u0105 na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki. Wtedy my\u015bla\u0142am, \u017ce to co\u015b wyj\u0105tkowego \u2013 dzi\u015b widz\u0119, \u017ce niekoniecznie. A to z kolei prowadzi mnie dalej jeszcze, do refleksji, by\u0107 mo\u017ce snutej nieco na wyrost, \u017ce jest w czeskiej publiczno\u015bci otwarcie na co\u015b, co na pierwszy rzut oka i ucha wygl\u0105da nieprofesjonalnie, ale ma walor prywatno\u015bci, jakiego\u015b stopnia wtajemniczenia. Jednocze\u015bnie odbywa si\u0119 publicznie i jest biletowane. W Polsce chyba uzna\u0142abym tak\u0105 form\u0119 za humbuk. Za robienie mnie w bambuko. W Czechach po prostu przyj\u0119\u0142am, a nawet, jak wida\u0107, zacz\u0119\u0142am rozkminia\u0107.<\/p>\n\n\n\n Za t\u0159i minuty to jede<\/strong><\/p>\n\n\n\n Tereza Plaveck\u00e1<\/strong>, kt\u00f3r\u0105 pozna\u0142am jako polonofilk\u0119 i wsp\u00f3\u0142organizatork\u0119 festiwalu pokazuj\u0105cego m.in. polskie filmy w Pradze [Bardzo fajn\u00fd – festival sv\u011b\u017e\u00ed polsk\u00e9 kultury<\/strong>] zaprosi\u0142a mnie na spektakl grupy teatralnej, w kt\u00f3rej si\u0119 udziela. Grupa nazywa si\u0119 Za t\u0159i minuty to jede<\/strong> i istnieje od 2013 roku. Jej aktorami s\u0105 dziennikarze, nauczyciele, architekci, barmani\u2026 – ludzie r\u00f3\u017cnych profesji. Autorkami i re\u017cyserkami przedstawie\u0144 s\u0105 Ane\u017eka Petrov\u00e1<\/strong> i Mariana \u010c\u00ed\u017ekov\u00e1<\/strong>, obie by\u0142y obecne podczas spektaklu, kt\u00f3ry obejrza\u0142am. Tereza powiedzia\u0142a mi potem, \u017ce dawniej grupa dzia\u0142a\u0142a intensywniej, cz\u0119\u015bciej mia\u0142a pr\u00f3by, teraz spotykaj\u0105 si\u0119 rzadziej, a graj\u0105 \u015brednio raz na p\u00f3\u0142 roku. Z innych ciekawostek \u2013 do tej pory tylko raz na spektaklu pojawi\u0142 si\u0119 \u201ekto\u015b obcy\u201d, to znaczy nie zaproszony przez \u017cadnego z cz\u0142onk\u00f3w zespo\u0142u, kto\u015b, kto znalaz\u0142 informacje w internecie. I to by\u0142o wydarzenie! Nie wiem jak by\u0142o wcze\u015bniej, ale na spektakl, na kt\u00f3rym by\u0142am, mog\u0142o wej\u015b\u0107 tylko 20 os\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n Spektakl nosi tytu\u0142 \u201eA ruce m\u00e1\u0161 umyt\u00fd???\u201d<\/strong>, a przestrze\u0144, w kt\u00f3rej jest grany to przedszkole w Hole\u0161ovicach. Wszystko zaczyna si\u0119 nim jeszcze przekroczymy pr\u00f3g. Przedszkole mie\u015bci si\u0119 w podw\u00f3rku kamienicy, dwie panie re\u017cyserki, kt\u00f3re przywita\u0142y nas przed bram\u0105, ostrzega\u0142y przed ha\u0142asem, przed pewn\u0105 s\u0105siadk\u0105, kt\u00f3rej teatr bardzo przeszkadza i zach\u0119ca\u0142y, \u017ceby pyta\u0107, zwraca\u0107 si\u0119 do nich, gdyby cokolwiek by\u0142o niejasne albo w ka\u017cdej innej sprawie. Potem, po cichu, prawie g\u0119siego, weszli\u015bmy do przedszkolnej szatni, dostali\u015bmy zwierz\u0105tka, maj\u0105ce pom\u00f3c w znalezieniu miejsca, musieli\u015bmy zdj\u0105\u0107 buty i w\u0142o\u017cy\u0107 kapcie! I spektakl si\u0119 zacz\u0105\u0142. Od obowi\u0105zkowego umycia r\u0105k. Pod surowym okiem pani. Kr\u0105\u017cyli\u015bmy, jako publiczno\u015b\u0107, za aktorami po przedszkolnych przestrzeniach \u2013 od sali zabaw, przez sto\u0142\u00f3wk\u0119 (tak, tak, siedzieli\u015bmy przy przedszkolnych stoliczkach, na przedszkolnych krzese\u0142eczkach), a\u017c po \u0142azienk\u0119. Jeszcze nigdy nie ogl\u0105da\u0142am \u017cadnego spektaklu siedz\u0105c na sedesie<\/strong>. Chyba te\u017c nigdy nie by\u0142am w przedszkolnej \u0142azience. Spektakl, jak ju\u017c \u0142atwo zgadn\u0105\u0107, odwo\u0142ywa\u0142 si\u0119 do wspomnie\u0144 z dzieci\u0144stwa, w tym do tych kolektywnych, przedszkolnych. I w wi\u0119kszo\u015bci by\u0142y to wspomnienia niespecjalnie przyjemne \u2013 te z le\u017cakowania, wsp\u00f3lnego jedzenia, ale te\u017c dzieci\u0119cych strach\u00f3w domowych. S\u0142\u00f3w by\u0142o niewiele, ale te\u017c nie by\u0142y potrzebne.<\/p>\n\n\n\n Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce pocz\u0105tkowo by\u0142am nastawiona bardzo sceptycznie. Przede wszystkim zmarz\u0142am, czekaj\u0105c pod drzewem (w listopadowy wiecz\u00f3r) na wej\u015bcie, co ju\u017c mnie troch\u0119 wkurzy\u0142o. Nie lubi\u0119 te\u017c teatru, w kt\u00f3rym jako widz, jestem zapleciona do dzia\u0142ania. Zirytowa\u0142a mnie scena w sto\u0142\u00f3wce, gdzie aktorzy-dzieci bawili si\u0119 jedzeniem. Ale z biegiem czasu, a toczy\u0142 si\u0119 ten spektakl niesamowicie spokojnie, jakim\u015b rytmem troch\u0119 spoza rzeczywisto\u015bci, mo\u017ce lekko sennym, uspokoi\u0142am si\u0119, rozgrza\u0142am i \u201ewesz\u0142am\u201d w konwencj\u0119. Czeka\u0142am na puent\u0119, bo wspomnienia z dzieci\u0144stwa \u2013 zabawne czy traumatyczne \u2013 i budowanie wok\u00f3\u0142 nich dzia\u0142a\u0144 scenicznych, to dzi\u015b ju\u017c pewien teatralny nurt, \u017ce przywo\u0142am tylko \u015bwietne \u201eMleko w tubce\u201d<\/strong> w re\u017c. Agaty Biziuk czy spektakl \u201eDzie\u0144 dziecka\u201d<\/strong> teatru Uk\u0142ad Formalny<\/strong>. Nie wspomnia\u0142am, \u017ce jeszcze przed wej\u015bciem do przedszkola\/teatru, panie re\u017cyserki powiesi\u0142y ka\u017cdemu z nas na szyi ma\u0142y, lniany woreczek. Kiedy spektakl dobiega\u0142 ko\u0144ca, pad\u0142o w nim bardzo pi\u0119kne zdanie, \u017ce chocia\u017c te dzieci\u0144stwa wydaj\u0105 si\u0119 okropne, to jednak by\u0142y szcz\u0119\u015bliwe. I zaraz potem refleksje, \u017ce wszystkich konwencjonalnych albo nawet traumatyzuj\u0105cych zwrot\u00f3w (jak nie b\u0119dziesz grzeczny\/a to przyjdzie Baba Jaga i ci\u0119 zabierze) jako doro\u015bli ju\u017c u\u017cyli w stosunku do swoich dzieci. A na koniec poproszono, \u017ceby\u015bmy otworzyli nasze woreczki. By\u0142y w nich malutkie, r\u0119cznie malowane laleczki i informacja, \u017ce to jest moje wewn\u0119trzne dziecko, kt\u00f3re zawsze jest przy mnie. Wzruszy\u0142am si\u0119.<\/p>\n\n\n\n Po spektaklu by\u0142o jeszcze, wci\u0105\u017c przy przedszkolnych sto\u0142ach, ma\u0142e przyj\u0119cie i szansa na rozmow\u0119 z zespo\u0142em i ze sob\u0105 nawzajem. Integracja. I gdyby nie to, \u017ce nast\u0119pnego dnia musia\u0142am o 6.00 wsi\u0105\u015b\u0107 do poci\u0105gu, zosta\u0142abym do ostatniego autobusu.<\/p>\n\n\n\n Takich niekonwencjonalnych i zaskakuj\u0105cych do\u015bwiadcze\u0144 miewam w Pradze wi\u0119cej, ale te trzy by\u0142y ponadprzeci\u0119tne, o ile co\u015b, co jest niekonwencjonalne mo\u017ce by\u0107 ponadprzeci\u0119tne. Zapisa\u0107 zatem chcia\u0142am swoje emocje, zdziwienia i refleksje. \u017beby m\u00f3c sobie przypomnie\u0107.<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli podoba Ci si\u0119, to co robi\u0119, poczytaj, pos\u0142uchaj, wesprzyj. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Sp\u0119dzaj\u0105c w Pradze kilka jesiennych tygodni, przechodz\u0119 w inny tryb funkcjonowania. Sporo, jak cho\u0107by wyj\u015bcia do teatru czy na niekt\u00f3re wystawy, planuj\u0119, ale mam te\u017c w sobie gotowo\u015b\u0107 na akcje spontaniczne. Na przyk\u0142ad \u2013 id\u0119 ulic\u0105 i widz\u0119 galeri\u0119 albo muzeum, w kt\u00f3rym nie by\u0142am, wi\u0119c wchodz\u0119. Miejsca i wydarzenia polecaj\u0105 mi te\u017c znajomi i […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":3241,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[128,127,126],"tags":[107,112,115,110,106,100,103,117],"class_list":["post-3243","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-chodzimy-do-teatru","category-czeski-kousek","category-drozda-notuje","tag-czechy","tag-drozdowisko","tag-piosenka","tag-praga","tag-praha","tag-recenzja","tag-teatr","tag-teresadrozda"],"yoast_head":"\n![\"\"](\"https:\/\/drozdowisko.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/pradelna_aktywisci-i-goscie-1024x725.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/drozdowisko.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/jagoda_rene-1024x717.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/drozdowisko.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/solidarita_cover_verni_a_vystava-1024x576.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/drozdowisko.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/rut_2-1024x707.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/drozdowisko.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/rut_1-1024x707.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/drozdowisko.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/za3minuty-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/drozdowisko.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/11\/3minuty_dite.jpg\")
\n\n\n\n
\u0141atwiej b\u0119dzie mi tworzy\u0107 dalej, a Ty dostaniesz co\u015b EXSTRA!
https:\/\/patronite.pl\/TeresaDrozda<\/a>
https:\/\/buycoffee.to\/drozdowisko\/
<\/a>https:\/\/suppi.pl\/drozdowisko<\/a><\/p>\n\n\n\n