DROZDA i KOSIŃSKI wybrali (ich) najlepsze spektakle 2025 roku.

Start listening

Jak wszyscy, to wszyscy.

Jesteśmy duetem, który sporo chodzi do teatru, nieustannie podróżując za kulturą. W 2025 roku obejrzeliśmy w całej Polsce około 150 spektakli (Jacek Kosiński widział jakieś 140, Teresa Drozda około 100). Byliśmy m.in. w Koszalinie, Katowicach, Krakowie, Wrocławiu, Toruniu, Wałbrzychu, Olsztynie, Poznaniu, Łodzi, Gdańsku, Kielcach, Legnicy czy Tychach. O tym, co oglądamy, piszemy w mediach społecznościowych (FB CHODZIMY DO TEATRU) i mówimy w niezależnym podcaście o kulturze DROZDOWISKO. Co kwartał nagrywamy specjalne kulturalno-teatralne podsumowania, w których można posłuchać, co sądzimy o wymienionych niżej tytułach (i kilkudziesięciu innych).

Wzorem dużych, mniejszych i zupełnie malutkich redakcji, postanowiliśmy i my stworzyć listę – najciekawszych, najbardziej poruszających, doskonale zagranych, nieustannie drgających w myślach i pamięci – spektakli, które obejrzeliśmy w 2025 roku. Jest ich szesnaście – po cztery na kwartał. Ułożyliśmy je alfabetycznie, bo wychodzimy z założenia, że wartościowanie czy porównywanie poprzez przydzielenie „miejsc” tak różnym inscenizacjom jest po prostu nie na miejscu. Nie mówiąc już o tym, że są to spektakle często nieporównywalne. Sztuki nie da się mierzyć. Można się do niej przymierzać – i to właśnie robimy.

Każde z nas miało własną listę NAJ, uznaliśmy jednak, jak przed rokiem, że stworzymy jedną, wspólną, tym bardziej że większość spektakli oglądaliśmy razem. I dodać musimy, że rozczarowań przeżyliśmy naprawdę niewiele, a co nas poruszyło najbardziej, o tym posłuchacie w kwartalnych odcinkach DROZDOWISKA.

Lista (polskich) wyróżnionych spektakli przedstawia się następująco – kolejność alfabetyczna:

Chłopki – reż. Sławomir Narloch, Teatr Współczesny w Warszawie

Hamlet – reż. Jan Englert, Teatr Narodowy w Warszawie

Jesień – reż. Katarzyna Minkowska, Teatr Polski w Podziemiu – Wrocław

Klątwa – reż. Seb Majewski, Teatr Szaniawskiego w Wałbrzychu

Krzyżacy – reż. Jan Klata, Teatr Jaracza w Olsztynie

Mariacka 5 – reż. Lech Majewski, Teatr Rozrywki w Chorzowie

Orfeusz – reż. Anna Smolar, TR Warszawa

Piekło-Niebo – reż. Jakub Krofta, Teatr Narodowy w Warszawie

Protest kielecki. Do kogo należą Kielce? – reż. Jakub Skrzywanek, Teatr Żeromskiego w Kielcach

Tęsknię za domem – reż. Radosław B. Maciąg, Teatr Powszechny w Radomiu

Titanic – reż. Michał Siegoczyński, Teatr Horzycy w Toruniu

Tkocze – reż. Maja Kleczewska, Teatr Śląski w Katowicach

Wczoraj byłaś zła na zielono – reż. Anna Augustynowicz, Teatr Dramatyczny w Warszawie

Wyzwolenie – reż. Jan Klata, Teatr Wybrzeże w Gdańsku

Zaćmienie w dwóch aktach – reż. Grzegorz Małecki, Teatr Narodowy w Warszawie

Życie Galileusza – reż. Konrad Imiela, Teatr Szaniawskiego w Wałbrzychu

Dodatkowo, chcemy wyróżnić, widziane w Polsce (na międzynarodowych festiwalach teatralnych), fantastyczne spektakle z zagranicy:

Czarny łabędź – reż. Alvis Hermanis, Jaunais Rīgas teātris w Rydze, Łotwa

Czarodziejska Góra – reż. Krystian Lupa, Jaunimo Teatras w Wilnie, Litwa

Dziady – reż. Maja Kleczewska, Narodowy Akademicki Teatr Dramatyczny w Iwano-Frankiwsku, Ukraina

Nasze podsumowanie musi mieć też małe post scriptum. Teresa Drozda, jako czecholubka, spędzająca część roku w podróży po Czechach, stworzyła krótką, podsumowującą listę najlepszych jej zdaniem czeskich przedstawień, obejrzanych w 2025 roku w teatrach Pilzna, Ostrawy i Pragi. W sumie widziała ich blisko 60 (słownie: sześćdziesiąt), a najlepsza siódemka (kolejność alfabetyczna) prezentuje się następująco:

27 litrů umělý krve – tekst: Janek Lesák, Natálie Preslová & kol., reż. Janek Lesák, Divadlo NoD, Praha

Heda Gablerová – naostro – tekst: Nina Segal (wg Ibsena), przekład: Markéta Kočí Machačíková, reż. Jiří Havelka, Činoherní klub, Praha

Kytice – tekst: Karel Jaromír Erben, reż. SKUTR (Martin Kukučka, Lukáš Trpišovský), Národní divadlo, Praha

Nepřítel lidu – tekst: Henrik Ibsen, reż. Jan Holec, Divadlo Petra Bezruče, Ostrava

Racek – tekst: Anton Pavlovič Čechov, przekład: Leoš Suchařípa, reż. Jiří Havelka, Divadlo Na zábradlí, Praha

Váňa – tekst: Simon Stephens (wg Czechowa), przekład: Zuzana Josková, reż. Diana Šoltýsová, Didi.art i Divadlo v Řeznické, Praha

Žáby – tekst i reż.: Petr Zelenka, produkcja Fourlegs s.r.o.


Dziękujemy Artystom za stworzenie tych i innych spektakli. Dziękujemy teatrom za możliwość ich obejrzenia. Życzymy, aby 2026 rok był równie piękny i inspirujący. A teatr niech trwa! Bo TEATR JEST NASZ!

Teresa Drozda i Jacek Kosiński.


Join the discussion

1 comment